POLİS NİYE İNTİHAR EDER?
2026 yılının ilk yedi ayında 52 polis intihar etmiş.
Niye etmesin ki?
Onlar, çalışma, yaşam şartlarını bilerek memur olmuş, şikayet hakkı olmayan, intihar ederse yerine başka bir fakir almanın kolay olduğu bir ülkedeyiz.
Bir bakan hanımın karısı Topkapı Sarayında bana;
Polis memuru benim kapıcımdır, kölemdir. Ekmek, gazete alır, çocuğumu okula,götürüp getirir, sürekli açım der, para dilenir, okumaz, sosyal, devlet konularıyla ilgilenmez...
- Yâni malın, hayvanın önde gidenidir diyorsunuz hanımefendi, dedim.
-Estagfurullah ta, bana bunları söyleten senin durumun. Sen nasıl din, dil, tarih mitoloji öğrendin? Ilk kez kültürüne hayran kaldığım bir polis memuru gördüm...
- Bilgili ve kültürlü de olsak, ben senin kapıcı polisin kadar ballı değilim. Onun gibi dilenmem ama, dilenmeden de bağış, hediye verecek sizin gibilerden uzağım.
- O kadar mı kötü şartlarınız be oğlum?
- Maaşımızın yarısı kira, yol ve uzun çalışma şartlarında lokantalarda yemek zorundayız ve 15 günde para bitiyor.
Bakın ben buraya her gün 1 minibüs, 1 tren, 1 feribot, 1 otobüs değiştirerek geliyorum.
Bize yemek çıkmıyor. Aylık yemek parası, 1 paket sigara parası. Éşiniz bakanmış, soyleyin de birazcık bize de baksınlar ki, dilencilik, isteyicilik yapmadan yaşayabilelim.
7/24 kapısını bekleyen polisi bile böyle aşağılayan bskan hanımları, kemik fırlatarak, polisle köpeği aynı anda koştursan Turgut Özal'ın küçük şehzadesi, polis, amirlerinin eşlerinin, çocuklarının bile "köpek" diye aşağıladığı polis memurları yaşasa ne okur ki?
Bırakın ölsünler, çünkü onları insan yerine koyan bir siyasi iktidar bu ülkede hiç olmadı.
10 çocuk yapana, otomobil, 5 çocuk yapana vergi indirimi yaparlar.
Analar doğurur ve devlete, zenginlere köleler yetiştirirler.
Göz açıp kapayıncaya kadar büyürler, asker, polis olurlar. Yaşamayı, emekli olmayi başaran başarır, başaramayan ZAYIF HALKA'dır, ölürse ölürler.
Ne olacak yani.
Sorunu da çözümü de bilmesi gerekenler çok iyi biliyor.
Buna rağmen görevlerini yapmıyorlarsa, çözülecek sorun yoktur.
MAL MÜDURÜ MAL
Yıl 1992, Tunceli'de 2.yılımı doldurdum, polis lokal girişinde silahlı nöbetteyim. Boyu benden kısa, takım elbiseli, 50 yaşlarında bir adam geldi.
Polis memurları, valiye, kaymakama, il, ilçe emniyet müdürüne, isterse üst amirine, görev yerinde sorun olmadığını, kendini tanıtan kısa bilgiden oluşan Tekmil Verme dediğimiz bir görev yapar.
Polis lokaline gelen, vali, il emniyet müdürü bile;
-Tamam, kes oğlum, işine bak memur bey der veya eliyle DUR işareti yapar, tekmil istemediğini gösterir" içeri girer.
-Bu amca geldi;
-Kimsiniz beyefendi, niçin geldiniz, buraya herkes giremez, kimi göreceksiniz?
-Lütfen kimliğinizi gösteriniz!
-Ben Mal Müdürüyüm, bana tekmil ver! Dedi.
-Git işine yaaa, gir içeri, rahat bırak ta işimi yapayım! Dedim.
Başladı beni ilçeye, bilmem nereye sürdürmekle tehdide.
Emniyet müdürümüzün odası 4 metre. O da açmış pencereyi bizi dinliyor.
Çıktı geldi;
-- Alaattin sen görevine devam et, müdür bey siz de benle gelin! Deyip aldı, binanın köşesinde bunu bir güzel azarladı, gönderdi.
Mal müdürü geldi özür diliyor.
-Cahil adam, git işine, hadi git! Senin gibileri İstanbulda akıl hastanesine gönderiyorlar! Dedim, bir daha da görmedim.
Polis lokaline her memuru göreve yazmazlar, işini iyi yapan, sorumluluk sahibi, mantıklı, resmi konuşan memurlar seçilir. Çünkü ilin en seçkin insanları, idareciler oraya gelir.
Polisten tekmil almakla kendini bir halt sanmaya hazır Mal Müdürü Mallar var.
Tayini çıkan polislerin yarısı istifa dilekçesini köprüde görev yapan arkadaşlara bırakıp, otobüsten inmeden dönüyorlar.
Devlet görev yapacak adam bulmakta zorlanıyor o yıllarda. Şartlardan habersiz mallar da tekmille avunma derdinde.
Bunlar, terör bölgesi dışında polisleri siyasi kanaldan tayin ettirip avunan geri zekalılar.
Polislerin de uyumsuz tipleri vardır, en çok ta bunlar bunalıma düşer.
Polis ne yapsın, türlü türlü baskılar birikir, birikir, baş edilemez hale gelir. Kimi istifa kimi intihar eder. Şartlara göre.
Polislerin intahar nedenleri;
1- Gurbetçidir, nüfus kaydı olan ilde görev yapamaz. Büyük şehirler hariç. Sorunlarını anlatıp yardım alacağı kimsesi yoktur.
2- Kiracıdır, maaşının önemli kısmı kira, apartman aidatları, çocuklarının okul, eğitim, harçlık, yol... masraflarına gider.
3- Toplumun en fakir kesiminden gelir, kendi başına sorunlarını çözebilecek yeterli eğitimi yoktur.
4- Amirleri de benzer durumdadır ve kendilerine üstlerinin yaptıkları baskıyı, astlarına fazlasıyla yansıtırlar.
5- Halkımız "polis sürgün etmeyi" çok sever, adi bir suçlu, sırtı kalın esnaflar, hava atma derdinde olan bürokratlar bir telefonda ilçeden ilçeye, ilden ile sürgün ettirip övünmeyi çok severler, buna devleti yöneten bakanlar da dahildir.
- Her ne kadar hükümetlerin çıkardığı yasaları uygulamaktan başka şey yapmasa da, yasanın kendine uygulanması halinde hedef hükümet değil polis memuru ve amiridir.
-Polis memurları yalnız amirlerince değil bürokratalar ve halk tarafından da yapılan mobbinglere açık ve savunmasızdır.
- Polis amirlerinin, memurları hakkında daima şüpheci olmaları bu mobbingleri arttırır.
- Polisleri savunacak, koruyacak, psikolojik, hukuki destek verecek bir kurum yoktur.
Olsa da işlevsiz bırakılır.
- Ekonomik tatminsizlik, ailesine, çocuklarına giyim, eğitim, harçlık, tatil olanakları veremez.
-İşte, sokakta, evde sürekli baskı altındadır. Biraz da aldatılmaya açık olduğundan dolandırabilir, bunlar büyük yıkım getirir.
-Bunların yanında anne, baba, eşinin ailesinden para yardımı istekleri olur, bunlar da baskı yapabilir.
- İş yerinde de, görev arkadaşları ile uyumsuzluğu nedeniyle dışlanma, baskı görebilir. Bu durum suç işlemeye kadar uzayabilir.
Sonuç şudur;
Polis Memuru daha işe girerken kaybetmiştir.
Yetersiz maaş, gurbetcilik, yalnızlık ile eşeğini kaybetmiş köylü ameleye benzer. Eşeğini bulması için, yaşam düzeyinin iyileştirilmesi şarttır.
Bu polisler için değil, tüm çalışanlar için de aynıdır.
Ne diyelim, Allah yardım etsin. 😊
Alaeddin Yavuz
Emekli Polis Memuru
.jpg)
